bouwen is geen romantisch sprookje

het is koude klauwen in de winter, 
het is zweet op je rug in de zomer,
het is sjouwen, meten, vuile handen maken
het is doorgaan wanneer het tegenzit

en toch doen we het,
iedere dag weer

want we stapelen niet zomaar wat stenen...
we leggen niet zomaar wat pannen…
we renoveren de hele boel niet voor niets…

onder onze daken, achter onze gevels,
dát is plek waar mensen leven,
waar mensen werken,
waar mensen lachen,
huilen,
juichen,
dansen,
leren,
spelen,
dáár worden herinneringen gemaakt.

wij bouwen geen huis
wij bouwen een thuis

bouwen is iets dat blijft,
bouwen is iets écht gemaakt
bouwen doet er toe

dat voelen we allemaal,
die trots

want we doen ‘t nooit alleen:
de strijders op het dak,
de toppers op de steiger,
en de basis op de zaak,

allemaal anders, maar toch gelijk:
we houden van aanpakken,
we werken hard,
we lachen hard,
we maken fouten,
maar lossen ze ook samen weer op

onder de oppervlakte stroomt bij al onze bedrijven hetzelfde dna 

dat is een familie,
een familie van bouwers

hier ben je thuis